Het is bijna een jaar geleden dat ik in Bleau geweest ben. Dat is dus veels te lang geleden! Maar vorig weekend was het eindelijk weer eens zo ver! Een weekend Bleau! De weersverwachting was super en ik stond te huppelen als een klein meisje (huh!?!) van blijdschap.

Donderdagavond bel ik bij Kees aan. Een of andere geest doet de deur open en stelt voor om misschien toch maar eerst wat te tukken voordat we de auto instappen. Dat klinkt helemaal goed, want na twee dagen cursus zie ik er zelf ook wel redelijk als een zombie uit...

De volgende ochtend vroeg uit de veren en om 5 uur zitten we in de auto en cruisen we 'm naar Bleau. Jammer genoeg dat ze bij parijs bedacht hadden om maar eens stil te gaan staan ;-( Maar dan toch eidenlijk om een uurtje of 12 de camping waar Ruud en Anique al op ons zitten te wachten met een lekker bakkie!

We besluiten om die middag naar Apremont te gaan omdat we daar al een tijd niet meer zijn geweest. Dat heeft er ook mee te maken dat het er nogal een enorm doofhof is waar je al snel de weg kwijt bent en je wanhopig op zoek gaat naar dat stukje rost wat je kent zodat je een aanknopings punt hebt om verder te zoeken. Deze dag begint dus met spoorzoeken :-) Na een stukje om gelopen te hebben vinden we Kees op de rots bij een bekende boulder, Fleurs de Rhum.
Fleurs de Rhum (7a)
Deze staat nog op m'n verlanglijstje maar om hier te gaan op warmen is nog net even te veel van goede. Dus lopen we een stukje verder en beginnen op een pleintje waar onder andere Onde de Choc (7b) zit. Na wat spielerij en opwarmen (1 of geen boulder) doen we wat pogingen in Onde de Choc (7b), la Fosse (7a) en Reve de Pierre (7a). Het lijkt erop dat het super weekend gaat worden want er wordt helemaal nix getopt. Misschien moet Bart (Bart van Raaij de som van 15 Topo [red.]) toch zo hier en daar een waardering naar boven gaan afronden. Zo nu en dan laait er daarom ook een discussie op over de essentie van het boulderen. Waarop er enkele voorbeelden van die essentie de revue passeren...

de essentie van het boulderen
de essentie van het boulderen
de essentie van het boulderen

Na deze opwarm ronde laat het mij een goed plan om eens te kijken hoe mij kansen liggen in Clin d' Oeil (7a). Ik heb deze boulder een paar jaar terug een keer of 100 al geprobeerd en heb toen wel geteld 1 keer de bovenkant heel kort mogen voelen. Juist ja iets met die essentie. Het lijkt er deze keer op dat het niet veel anders zal gaan. Na een hoop gevloek en een keer of 20 proberen is het tijd om dan toch maar eens even rust te houden en dan de ultieme poging te gaan wagen. Ruud heeft voor het begin een super oplossing zodat de instap me niet te veel kracht kost. Na een minuut of 10 rust besluit ik er vol voor te gaan. Ik maak m'n schoenen goed schoon, pof me handen en loop naar de boulder. De enorme spanning is te voelen in het donkere enge bos...Zou ik het deze keer wel kunnen ???

Ik pak de bol en het goede randje vast. Stap met links op ehh rechts op de tree en dan plaats ik links bij. Met een vloeiende en balletachtige beweging ga ik naar het goede kommetje. Zo ik sta, nu alleen nog maar uitklimmen. Ik pak het miniscule randje met rechts gooi m'n voeten omhoog richting het de begingreep. Pats! Precies goed, nu die hak nog op de bol. Ram! Die ligt er en dan de grand finale! De afloper op de top ik trek aan m'n hiel en zwaai bijzonder sierlijk m'n arm naar boven. YES! Ik heb hem. Nu vast blijven houden en erop zien te komen. Met een sierlijke zwaai kom ik tot handstand op het blok waarna ik met een driedubbel salto met halve schroef de afsprong in wil zetten.... Oei geen goed plan. Eerst erop en dan er pas af. Dus hand erbij voet hoog en YES YES YES. Ik heb hem! Eindelijk! Daar gaat op gedronken vanavond.

Na dit geweldige hoogstandje willen de mannen hun vel gaan slijten in de zitstart van Egoïste (7a+). Er is een duitser in bezig en die vindt het helemaal geen probleem dat we met hem meedoen. Na wat uitwerken en proberen is Kees de eerste die de zitstart achter z'n naam mag zetten. Niet lang daarna volgt Ruud en de duitser. En om het helemaal compleet te maken doe ik de staande start (7a) in de derde poging. Met een voldaan gevoel gaan we terug richting de camping, het is een geweldige dag geworden.

De volgende ochtend worden we lekker wakker en ruiken we de koffie alweer. Dat is dus ook de essentie van het boulderen. Na kort overleg gaan we vandaag voor Gorge du Houx. Het is een pokke eind lopen maar de boulders zijn er wel supermooi. Na een lekker wandeling om op te warmen met wat spatjes onderweg komen we aan bij het dak van Gargantoit. Ruud wil deze graag klimmen en met poging twee kan hij deze al afvinken. We hebben het tempo er lekker in. Nu alleen nog de zitstart terwijl Ruud die probeert gaan Kees en ik nog wat boulders bekijken. Na alles gezien en gevoeld te hebben besluit Kees om op te warmen in l'Arete Assis.
l' Arete Assis (7a)
Niet snel daarna volgt Ruud die ook een poging doet. Na wat pogingen komt Kees tot de conslusie dat dit 'm niet gaat worden. Dus op naar de volgende boulder. Die blijkt om het hoekje te zitten. Na een paar pogingen heeft Kees Titanus (7a) in de pocket. Mij lijkt dit ook een coole boulder. Dus gaan de schoen aan een doe ik een paar verwoede pogingen om de sprongstart onder de knie te krijgen. Helaas voor mij heb ik de begin grepen 1 keer goed vast en daarna wil het niet meer lukken. Jammer misschien een volgende keer.

Het is weer tijd om door te gaan. Op naar Objectif Lune (7a) en Plein Lune (7a). Ruud en Kees doen een poging om Objectif Lune te klimmen maar die wil helaas niet lukken. En ik doe een poging in Plein Lune. Na de eerste keer kom ik er met een enorme angstkreet uitzetten. De tering dat is eng! Als je er bij de laatste pas uit komt zeilen heb je dus een enorme boom te pakken. Na nog wat pogingen kom ik tot de conclusie dat ik niet de ballen heb om de laatste pas te maken. Misschien een volgende keer. Na nog wat gepielt te hebben in Mille Pattes (7a), die Kees nog topt, zit de dag er weer op. Het begint langzaam te regen en het lijkt er niet op dat het snel gaat stoppen. Op naar de camping.

De zondag is onze laatste dag en het heeft de hele nacht geregend dus doen we lekker rustig aan in de ochtend. Spulletjes pakken, bakkie doen, broodje eten en dan maar kijken of de rost droog is. Vandaag gaat het Mont Pivot worden. Ondanks dat dit onze laatste dag is willen we onze vingers niet stuk trekken in Belle Gueule (7a of 7b (zitstart)) en daarom lopen we door naar Double Detente (7c of 7a+ (jump start)).

Na wat opwarmen begint Kees aan Double Detente. Na een paar pogingen waarbij hij de eindgreep net niet kan fixeren heeft hij hem dan! Super coole dyno. Netjes man. De 7a+ variant van Double Dentente is een beetje onduidelijk. In de eerste poging doe ik hem en twijvel of dit hem nou echt is. Er zit ook nog Plutonium (7a). Die boulder heeft prachtige bewegingen. Na wat voelen klim ik die ook in de eerste poging! Supermooi! Wat een schitterende afsluiting van het weekend.
Double Detente (7c)
We hebben een prachtig weekend gehad ik kan niet wachten om binnenkort weer heen te gaan. Voor al diegene die benieuwd zijn naar de picas, je kan ze vinden de trip galerij bij Bleau April 2009.

Ajeto!