1 keer in je leven wordt je 30 en dat moet dan natuurlijk gevierd worden. Zo was vorig weekend een goede vriend van me jarig en die vierde dat ook. Een heel gewoon lekker gezellig avondje boulderen met een borrel ergens in nederland.

Het werd super gezellig. Met zo'n vrouw en man of 10 mooi bezig zijn, heerlijk. De dames deden waar ze heel goed in zijn. Mooi en een enkele zwanger te zijn langs de kant en scherpe opmerkingen geven over de bezwete gespierde lichamen van de mannen. Wat eigenlijk wel best knap was omdat het er zo fokking koud was dat iedereen dikke kleren aan had en er dus met weinig vlees werd geshowd. Gelukkig hebben de dames een levendige fantasie want de wij (de mannen) beginnen toch al een kleine (bij sommige helaas al een grote) spoiler te kweken die niet heel gemakkelijk te verbergen valt.

Door de aanmoedigingen van de dames sloofden de mannen zich natuurlijk weer veels te veel uit (is genetisch bepaald dus wat doe je der an). Wat als gevolg had dat we aan het eind van de avond of nacht we toch wel redelijk stuk waren en niet veel meer nog konden dan het op een zuipen te zetten en het over sex te gaan hebben (is wederom genetisch bepaald en dat is vechten tegen evolutionaire krachten en dat win je nooit). Het mooie daarvan is dat er toch wel hele diepzinnige verhalen van vroeger en nu boven komen, die dus totaal ongeschikt zijn om als voor het slapen gaan verhaaltje te vertellen, waar toch zo nu en dan een gefronste wenkbrauw de juiste reactie was.

Die avond en nacht hebben we het voornamelijk over klimmen gehad (met een kleine hoofdrol voor Erica Terpstra) en wat de nieuwe bladen ons zouden gaan brengen. De conclusie was eigenlijk dat de meeste verhalen over boulderen of klimmen zo ontzettend saai zijn. Wat we vooral missen is de kleine of grote dingen die er omheen gebeuren die het interessant maken om het verhaal te lezen.

Omdat we het blijkbaar toch iets te gezellig aan het maken waren kwam er midden in de nacht een bewaker langs om eens polshoogte te nemen waarom er zoveel herrie uit 1 gebouw kwam of waren het de mannen buiten in een busje die treintje aan het spelen waren, wil zal het zeggen.... Licht geschrokken van de auto met enorme bewaker hadden we besloten hem te vertellen dat het om een bedrijfsuitje ging mocht hij binnenkomen en vragen wat de fok er hier aan de hand was. De muziek ging om standje fluisteren en we legden ons ons op de grond om te horen of hij onze richting op kwam (hebben we ooit gezien bij de indianen en dat leek te werken of dik het nu te veel aan...). Sssst.... Hoor jij iets... Uhhh nee. Misschien kan ie niet naar binnen omdat ik net de deur op slot heb gedaan. Heee das handig. Ooohhooh volgens mij hoorde ik wat. Nee das een wind.. hahahaha. Dat was ongeveer de strekking van de hoogstaande conversatie die op dat moment gevoerd werd. 

Na van de schrik te zijn bekomen en opnieuw schroken van de tijd was het moment dan toch aangebroken om eens het mandje op te gaan zoeken. Maar eerst moesten er nog 2 komkommers soldaat worden gemaakt. Nou vallen die soms goed maar ook soms slecht en dan kan je hebben dat zo'n ding er vanzelf weer uit komt....

Voordat we echt naar huis konden hadden we nog een kleine verassing in huis voor als de jarige thuis zou komen.

Hij heeft er ongeveer een uur over gedaan om te thuis te komen en de verassing te kunnen aanschouwen. Was iets met komkommers ;-)
Maar hij was er heel blij mee dat we hem er nog even aan herinnerden dat hij geen twintiger meer is...

(PS het bord is natuurlijk weer teruggehangen op de plaats waar het tijdelijk geleend was)