Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik er altijd naar uitkijk om naar Réallon te gaan. Dat komt omdat er hele lieve mensen wonen en dat de natuur er prachtig is. Maar soms wordt de vakantie nog beter dan dat je voorgesteld heb. Deze keer was dat het geval. Ik ben namelijk voor het eerst van m’n leven wezen toerskiën! En dat is helemaal geweldig! Zo voor de eerste keer is het natuurlijk allemaal een beetje eng… Maar dat is met meer dingen zo ;-0

Gerard had me 's ochtends al aardig wat keren off piste genomen om me te laten wennen aan de verse sneeuw (het is dan heel anders skiën). En 's middags gingen we met z'n tweeën op pad om me de beginselen van het toerskiën bij te brengen. In het kort komt het hier op neer, als je goed kan sloffen (naja bijna) dan is toerskiën helemaal je ding! Je moet namelijk niet je voet optillen als je een stap doet maar de skie door de sneeuw laten glijden en dan weer druk op zetten om de andere verder te laten glijden. Mocht je nou toch vergeten te glijden en dus de ski op te tillen dan wordt dit op den duur afgestraft in de vorm van bovenbenen die behoorlijk in de fik staan (lees verzuurd).

Het ophoog lopen was even wennen maar ging redelijk. Af en toe voelde ik de benen heel erg branden maar dat was m'n eigen schuld. Dan vloekte ik tegen mezelf en schreeuwde binnensmonds glijden, glijden, glijden  en godverdomme niet optillen!!

Nadat we een uurtje onderweg waren begon het weer wat slechter te worden. We hebben toen toch maar besloten om terug te gaan. Ook omdat ik 's avonds Kees van het vliegveld zou halen en anders zou ik toch wel redelijk stik achter het stuur zitten.

De terugweg dus… Tussen de bomen door en door de diepe sneeuw! Dat is echt geweldig maar toch ook wel heel lastig. Zo lastig dat ik wel aardig wat sneeuw heb doorgeslikt ;-) Latten naast elkaar en gaan over een smal bospaadje naar beneden, ik hoor iemand nog tegen me zeggen: “Zou jij niet eens een helm komen met al dat geskie van je…”. Juist ja, ik kom er nu toch wel achter dat een helm helemaal niet zo'n slecht idee was. Maar ja, eigenwijs he. Dus nu zonder helm al slalommend en druk zwaaiend met de armen door het bos de heuvel af! Sjik sjak flop crash en daar lag ik weer, hahaha. En dat dan een keer of 20 achter elkaar (een beetje overdrijven mag). Al met al was het echt geweldig!!

Nu dus helemaal verslaafd geraakt aan het toerskiën (Ski de Randonnée)!

Vooral nadat we op dezelfde manier La Gardette (2247m) hadden beklommen. Een prachtige dag met Jasperine, Tessa, Laura, Richard, Gerard, Rick, Bart, Kees en ik. Ondanks dat sommige van ons het al voor gezien wilden houden in het bos (dat was dus al na een minuut of 5 haha) zijn we toch met z'n allen op de top gekomen. Waar we van een heerlijk versgezette cappuccino of soeppie konden genieten. Na een tijdje van het prachtige uitzicht te hebben genoten werd het toch wel weer tijd om eens wat sneeuw te proeven op de weg terug. Het duurde dus niet lang of de eerste van ons ging in een iets te enthousiaste bui naar beneden en belande head first in de verse sneeuw. Om vervolgens via een salto met dubbelgevouwen split door te rollen naar beneden. Nadat we gecheckt hadden of alles nog vast bij hem zat zijn we iets rustiger verder gegaan. Naja rustiger… Als jonge ongeleide projectielen wierpen wij ons van de berg af. Wat helaas nogal eens een abrupt einde in zijn mars had. En ja hoor daar lag der weer ien in de sneeuw. Nog even een stukje bomen ontwijken en daar hadden we de auto alweer in het vizier.

's Avonds waren uitgenodigd door Rob en Martine om mee te eten in Ger van Anaïs en Fanny. En dat werd een hele gezellig afsluiter van een prachtige dag!

Bedankt Gerard en Corien voor weer zo'n heerlijke vakantie in Réallon!!
Kus!

En tot februari.

Update
De picas van de vakantie heb ik er ook bij gezet! Je kan ze vinden bij de trips of ff klikkerderdeklik doen ;-) Vakantie kiekjes van Réallon in de winter.